адпэндзіць

гэта

— адкінуць, прагнаць ад сябе каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў адпэндзіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	адпэ́ндзіць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я адпэ́нджу мы адпэ́ндзім ты адпэ́ндзіш вы адпэ́ндзіце ён, яна, яно адпэ́ндзіць яны адпэ́ндзяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. адпэ́ндзіла м. адпэ́ндзіў н. адпэ́ндзіла мн. адпэ́ндзілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты адпэ́ндзі вы адпэ́ндзіце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	адпэ́ндзіўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як клічуць, так і адклікаюцца.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

adpendzić — беларуская лацінка

Слова адпэндзіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: