аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова замінанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
заміна́нне мн. заміна́нні |
| Родны каго? чаго? |
заміна́ння мн. заміна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
заміна́нню мн. заміна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
заміна́нне мн. заміна́нні |
| Творны кім? чым? |
заміна́ннем мн. заміна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
заміна́нні мн. заміна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто рана ўстае, у таго хлеба стае.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
zaminannie — беларуская лацінка
Слова замінанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік замінанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заміначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› замінава́ны (10)
(11) пракліна́нне ‹
› замінавацца (11)
(10) выкліна́нне ‹
› замінаваць (10)
(7) міна́нне ‹
› заміна́цца (9)
(9) паміна́нне ‹
› заміна́ць (8)
(11) запаміна́нне ‹
› замі́начка (9)
(11) напаміна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Бедная мова.