аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мінанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
міна́нне мн. міна́нні |
| Родны каго? чаго? |
міна́ння мн. міна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
міна́нню мн. міна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
міна́нне мн. міна́нні |
| Творны кім? чым? |
міна́ннем мн. міна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
міна́нні мн. міна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчоткаНа планеце Зямля нейкая кабзда.
minannie — беларуская лацінка
Слова мінанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінаносец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мінамё́т (7)
(10) закліна́нне ‹
› мінамё́тны (9)
(11) пракліна́нне ‹
› мінамё́тчык (10)
(10) выкліна́нне ‹
› мінано́сец (9)
(9) заміна́нне ‹
› мінано́ска (9)
(9) паміна́нне ‹
› мінано́сны (9)
(11) запаміна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь