аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мінаноска
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мінано́ска мн. мінано́скі |
| Родны каго? чаго? |
мінано́скі мн. мінано́сак |
| Давальны каму? чаму? |
мінано́сцы мн. мінано́скам |
| Вінавальны каго? што? |
мінано́ску мн. мінано́скі |
| Творны кім? чым? |
мінано́скай, мінано́скаю мн. мінано́скамі |
| Месны у кім? у чым? |
мінано́сцы мн. мінано́сках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…
minanoska — беларуская лацінка
Слова мінаноска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінаноска — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінарат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мінамё́тчык (10)
(9) вадано́ска ‹
› міна́нне (7)
(11) шыракано́ска ‹
› мінано́сец (9)
(11) пісьмано́ска ‹
› мінано́сны (9)
(11) ардэнано́ска ‹
› мінаны (6)
(9) перано́ска ‹
› мінаны (6)
(10) шчытано́ска ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.