мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніцедзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў адрастаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
адраста́ць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я адраста́ю мы адраста́ем ты адраста́еш вы адраста́еце ён, яна, яно адраста́е яны адраста́юць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
адраста́ла
м. адраста́ў н. адраста́ла мн. адраста́лі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты адраста́й вы адраста́йце |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
адраста́ючы |
скарбніца
Навука вочы адчыняе.
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
adrastać — беларуская лацінка
Слова адрастаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове адрасці + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› а́драснасць (10)
(12) папрараста́ць ‹
› а́драсны (7)
(9) абраста́ць ‹
› адраста́нне (10)
(11) паабраста́ць ‹
› адрасці́ (7)
(11) наадраста́ць ‹
› адрасці́ць (9)
(11) паадраста́ць ‹
› адратава́нне (11)
(10) надраста́ць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).