азарэць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў азарэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	азарэ́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я азарэ́ю мы азарэ́ем ты азарэ́еш вы азарэ́еце ён, яна, яно азарэ́е яны азарэ́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. азарэ́ла м. азарэ́ў н. азарэ́ла мн. азарэ́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты азарэ́й вы азарэ́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	азарэ́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека

трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

azareć — беларуская лацінка

Слова азарэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: