азваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў азваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	азва́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я азаву́ мы азавё́м ты азаве́ш вы азавяце́ ён, яна, яно азаве́ яны азаву́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. азва́ла м. азва́ў н. азва́ла мн. азва́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты азаві́ вы азаві́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	азва́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Горкая праца, ды хлеб ад яе салодкі.

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

azvać — беларуская лацінка

Слова азваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: