STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова азванчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
азванчэ́нне мн. азванчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
азванчэ́ння мн. азванчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
азванчэ́нню мн. азванчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
азванчэ́нне мн. азванчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
азванчэ́ннем мн. азванчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
азванчэ́нні мн. азванчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
Не бульбасрач, а цудоўнае беларускае слова «дыскусія».
azvančennie — беларуская лацінка
Слова азванчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік азванчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове азвярэласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› азбуко́ўнік (10)
(11) размякчэ́нне ‹
› а́збучнасць (10)
(10) згвалчэ́нне ‹
› а́збучны (7)
(9) апалчэ́нне ‹
› азва́цца (7)
(10) даканчэ́нне ‹
› азва́ць (6)
(10) заканчэ́нне ‹
› азвярэ́ла (8)
(15) светазаканчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
