аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова даканчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даканчэ́нне мн. даканчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
даканчэ́ння мн. даканчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
даканчэ́нню мн. даканчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
даканчэ́нне мн. даканчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
даканчэ́ннем мн. даканчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
даканчэ́нні мн. даканчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для сябе будую дом,
табе, нашчадак, у добры дар.
Калі падабаеш — прымі з удзячнасцю,
калі дрэнны — збудуй новы.
я не душніла, я перфекцыяніст
dakančennie — беларуская лацінка
Слова даканчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даканчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дакаральнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даканцо́ўваць (12)
(10) згвалчэ́нне ‹
› дака́нчвацца (11)
(9) апалчэ́нне ‹
› дака́нчваць (10)
(10) азванчэ́нне ‹
› дака́паны (8)
(10) заканчэ́нне ‹
› дакапа́ны (8)
(15) светазаканчэ́нне ‹
› дака́паны (8)
(9) сканчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.