акасцявець

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў акасцявець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	акасцяве́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я акасцяве́ю мы акасцяве́ем ты акасцяве́еш вы акасцяве́еце ён, яна, яно акасцяве́е яны акасцяве́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. акасцяве́ла м. акасцяве́ў н. акасцяве́ла мн. акасцяве́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты акасцяве́й вы акасцяве́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	акасцяве́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

akasciavieć — беларуская лацінка

Слова акасцявець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: