карычнявець

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў карычнявець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	карычняве́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я карычняве́ю мы карычняве́ем ты карычняве́еш вы карычняве́еце ён, яна, яно карычняве́е яны карычняве́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. карычняве́ла м. карычняве́ў н. карычняве́ла мн. карычняве́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты карычняве́й вы карычняве́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	карычняве́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

karyčniavieć — беларуская лацінка

Слова карычнявець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: