STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вязанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вя́занка мн. вя́занкі |
| Родны каго? чаго? |
вя́занкі мн. вя́занак |
| Давальны каму? чаму? |
вя́занцы мн. вя́занкам |
| Вінавальны каго? што? |
вя́занку мн. вя́занкі |
| Творны кім? чым? |
вя́занкай, вя́занкаю мн. вя́занкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вя́занцы мн. вя́занках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
90 % людзей заканчваюць мыццё посуду фразай: «трасца, яшчэ патэльня».
viazanka — беларуская лацінка
Слова вязанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вязанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вязанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяза́льшчыца (11)
(10) партыза́нка ‹
› вяза́начка (9)
(10) куртыза́нка ‹
› вяза́начны (9)
(7) рэ́занка ‹
› вяза́нне (7)
(9) абвя́занка ‹
› вяза́ннік (8)
(5) ка́нка ‹
› вяза́нніца (9)
(9) малака́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
