STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова канка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ка́нка мн. ка́нкі |
| Родны каго? чаго? |
ка́нкі мн. ка́нак |
| Давальны каму? чаму? |
ка́нцы мн. ка́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
ка́нку мн. ка́нкі |
| Творны кім? чым? |
ка́нкай, ка́нкаю мн. ка́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ка́нцы мн. ка́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
Вось цукеркі, частуйся, бяры колькі хочаш. Хоць дзве.
kanka — беларуская лацінка
Слова канка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канкан + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каніце́льшчыца (13)
(7) вяза́нка ‹
› каніце́льшчыцкі (14)
(7) вя́занка ‹
› кані́чны (7)
(9) абвя́занка ‹
› канка́н (6)
(9) малака́нка ‹
› канканё́р (8)
(9) марака́нка ‹
› канканё́рка (10)
(7) чака́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
