STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова канкан
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канка́н мн. канка́ны |
| Родны каго? чаго? |
канка́на мн. канка́наў |
| Давальны каму? чаму? |
канка́ну мн. канка́нам |
| Вінавальны каго? што? |
канка́н мн. канка́ны |
| Творны кім? чым? |
канка́нам мн. канка́намі |
| Месны у кім? у чым? |
канка́не мн. канка́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Вялікія розумы абмяркоўваюць ідэі, сярэднія розумы абмяркоўваюць падзеі, маленькія розумы абмяркоўваюць людзей.
Элеанора Рузвельтkankan — беларуская лацінка
Слова канкан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канкан — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канканёр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каніце́льшчыцкі (14)
(12) галагеналкан ‹
› кані́чны (7)
(6) вулка́н ‹
› ка́нка (5)
(12) стратавулка́н ‹
› канканё́р (8)
(6) кінка́н ‹
› канканё́рка (10)
(6) Дункан ‹
› канка́нны (8)
(5) ко́кан ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
