аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова агортванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аго́ртванне мн. аго́ртванні |
| Родны каго? чаго? |
аго́ртвання мн. аго́ртванняў |
| Давальны каму? чаму? |
аго́ртванню мн. аго́ртванням |
| Вінавальны каго? што? |
аго́ртванне мн. аго́ртванні |
| Творны кім? чым? |
аго́ртваннем мн. аго́ртваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
аго́ртванні мн. аго́ртваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Дайце чалавеку рыбу — і ён будзе сыты адзін дзень.
Дайце чалавеку меч-рыбу — і ён будзе сыты і абаронены.
ahortvannie — беларуская лацінка
Слова агортванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік агортванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове агортка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аго́рнуты (8)
(12) падшэ́птванне ‹
› аго́ртацца (9)
(11) вышэ́птванне ‹
› аго́ртаць (8)
(12) прышэ́птванне ‹
› аго́ртвацца (10)
(11) заго́ртванне ‹
› аго́ртваць (9)
(13) пераго́ртванне ‹
› аго́ртка (7)
(12) праго́ртванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.