прагортванне

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прагортванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	праго́ртванне мн. праго́ртванні
Родны каго? чаго?	праго́ртвання мн. праго́ртванняў
Давальны каму? чаму?	праго́ртванню мн. праго́ртванням
Вінавальны каго? што?	праго́ртванне мн. праго́ртванні
Творны кім? чым?	праго́ртваннем мн. праго́ртваннямі
Месны у кім? у чым?	праго́ртванні мн. праго́ртваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…

prahortvannie — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА