прагортка

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прагортка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	праго́ртка мн. праго́рткі
Родны каго? чаго?	праго́рткі мн. праго́ртак
Давальны каму? чаму?	праго́ртцы мн. праго́рткам
Вінавальны каго? што?	праго́ртку мн. праго́рткі
Творны кім? чым?	праго́рткай, праго́рткаю мн. праго́рткамі
Месны у кім? у чым?	праго́ртцы мн. праго́ртках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

prahortka — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА