STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова загортка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
заго́ртка мн. заго́рткі |
| Родны каго? чаго? |
заго́рткі мн. заго́ртак |
| Давальны каму? чаму? |
заго́ртцы мн. заго́рткам |
| Вінавальны каго? што? |
заго́ртку мн. заго́рткі |
| Творны кім? чым? |
заго́рткай, заго́рткаю мн. заго́рткамі |
| Месны у кім? у чым? |
заго́ртцы мн. заго́ртках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.
— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
zahortka — беларуская лацінка
Слова загортка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік загортка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заграбанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› заго́ртванне (11)
(10) вухавё́ртка ‹
› заго́ртвацца (11)
(8) адвё́ртка ‹
› заго́ртваць (10)
(7) аго́ртка ‹
› заго́цаць (8)
(9) праго́ртка ‹
› заго́цкацца (10)
(8) абго́ртка ‹
› заго́цкаць (9)
(9) разго́ртка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
