STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абгортка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абго́ртка мн. абго́рткі |
| Родны каго? чаго? |
абго́рткі мн. абго́ртак |
| Давальны каму? чаму? |
абго́ртцы мн. абго́рткам |
| Вінавальны каго? што? |
абго́ртку мн. абго́рткі |
| Творны кім? чым? |
абго́рткай, абго́рткаю мн. абго́рткамі |
| Месны у кім? у чым? |
абго́ртцы мн. абго́ртках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.
Беларуская талерантнасць заканчваецца на драніках з мукой.
abhortka — беларуская лацінка
Слова абгортка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абгортка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абграбанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абго́ртванне (11)
(7) аго́ртка ‹
› абго́ртвацца (11)
(8) заго́ртка ‹
› абго́ртваць (10)
(9) праго́ртка ‹
› абгорткаачышча́льны (18)
(9) разго́ртка ‹
› абго́цаць (8)
(6) фо́ртка ‹
› абграба́нне (10)
(6) ку́ртка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Віцебск