апетаваць

гэта

— пабіць, моцна збіць каго-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў апетаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	апе́таваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я апе́тую мы апе́туем ты апе́туеш вы апе́туеце ён, яна, яно апе́туе яны апе́туюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. апе́тавала м. апе́таваў н. апе́тавала мн. апе́тавалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты апе́туй вы апе́туйце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	апе́туючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

apietavać — беларуская лацінка

Слова апетаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: