STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вярбоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вярбо́ўнік мн. вярбо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
вярбо́ўніку мн. вярбо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
вярбо́ўніку мн. вярбо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
вярбо́ўнік мн. вярбо́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
вярбо́ўнікам мн. вярбо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
вярбо́ўніку мн. вярбо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бачыць вока далёка, а розум яшчэ далей.
ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.
viarboŭnik — беларуская лацінка
Слова вярбоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вярбоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вярбоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярбо́вы (7)
(10) службо́ўнік ‹
› вярбо́выя (8)
(9) фарбо́ўнік ‹
› вярбо́ўка (8)
(9) гербо́ўнік ‹
› вярбо́ўшчык (10)
(10) галубо́ўнік ‹
› вярбо́ўшчыца (11)
(9) грыбо́ўнік ‹
› вярбо́ўшчыцкі (12)
(10) бульбо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
