STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вярбоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вярбо́ўка мн. вярбо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
вярбо́ўкі мн. вярбо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
вярбо́ўцы мн. вярбо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
вярбо́ўку мн. вярбо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
вярбо́ўкай, вярбо́ўкаю мн. вярбо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вярбо́ўцы мн. вярбо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.
— Пойдзем у кіно пасля школы?
— Не, я пасля школы ва ўніверсітэт паступаю, а потым на працу буду ўладкоўвацца.
viarboŭka — беларуская лацінка
Слова вярбоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вярбоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вярбоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярбо́вачны (10)
(11) падфарбо́ўка ‹
› вярбо́вы (7)
(11) расфарбо́ўка ‹
› вярбо́выя (8)
(11) прыфарбо́ўка ‹
› вярбо́ўнік (9)
(12) перавярбо́ўка ‹
› вярбо́ўшчык (10)
(7) дубо́ўка ‹
› вярбо́ўшчыца (11)
(10) зашрубо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
