STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова вярбовачны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
вярбо́вачная
м. вярбо́вачны н. вярбо́вачнае мн. вярбо́вачныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
вярбо́вачнай, вярбо́вачнае
м. вярбо́вачнага н. вярбо́вачнага мн. вярбо́вачных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
вярбо́вачнай
м. вярбо́вачнаму н. вярбо́вачнаму мн. вярбо́вачным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
вярбо́вачную
м. вярбо́вачны (неадуш.), вярбо́вачнага (адуш.) н. вярбо́вачнае мн. вярбо́вачныя (неадуш.), вярбо́вачных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
вярбо́вачнай, вярбо́вачнаю
м. вярбо́вачным н. вярбо́вачным мн. вярбо́вачнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
вярбо́вачнай
м. вярбо́вачным н. вярбо́вачным мн. вярбо́вачных |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Старасць — гэта калі чалавек стамляецца жыць.
viarbovačny — беларуская лацінка
Слова вярбовачны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове вярбовы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярблю́дка (9)
(10) распі́вачны ‹
› вярбня́к (7)
(12) утрамбо́вачны ‹
› вярбо́вачна-агітацы́йны (21)
(13) расфарбо́вачны ‹
› вярбо́вы (7)
(9) фуго́вачны ‹
› вярбо́выя (8)
(13) перабудо́вачны ‹
› вярбо́ўка (8)
(15) даперабудо́вачны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Проста даеў салату.