аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вярблюдка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вярблю́дка мн. вярблю́дкі |
| Родны каго? чаго? |
вярблю́дкі мн. вярблю́дак |
| Давальны каму? чаму? |
вярблю́дцы мн. вярблю́дкам |
| Вінавальны каго? што? |
вярблю́дку мн. вярблю́дкі |
| Творны кім? чым? |
вярблю́дкай, вярблю́дкаю мн. вярблю́дкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вярблю́дцы мн. вярблю́дках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Спачатку паўторым, а потым пагаворым!
Не пі без меры, каб трапіў у дзверы!
— Мы жывём адзін раз.
— Не. Мы паміраем адзін раз. А жывём кожны дзень.
viarbliudka — беларуская лацінка
Слова вярблюдка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вярблюдка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вярбняк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярблю́джына (11)
(7) зарэ́дка ‹
› вярблю́дзіца (11)
(7) нярэ́дка ‹
› вярблюдзянё́ (11)
(6) дзю́дка ‹
› вярбня́к (7)
(7) касю́дка ‹
› вярбо́вачна-агітацы́йны (21)
(6) з'я́дка ‹
› вярбо́вачны (10)
(7) каля́дка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.