STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова расфарбоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
расфарбо́ўка мн. расфарбо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
расфарбо́ўкі мн. расфарбо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
расфарбо́ўцы мн. расфарбо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
расфарбо́ўку мн. расфарбо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
расфарбо́ўкай, расфарбо́ўкаю мн. расфарбо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
расфарбо́ўцы мн. расфарбо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абы здароўе, а жыццё будзе.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:
Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.
rasfarboŭka — беларуская лацінка
Слова расфарбоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік расфарбоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове расфарбоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› расфарбо́ўванне (14)
(12) перафарбо́ўка ‹
› расфарбо́ўвацца (14)
(13) непрафарбо́ўка ‹
› расфарбо́ўваць (13)
(11) падфарбо́ўка ‹
› расфарбо́ўшчык (13)
(11) прыфарбо́ўка ‹
› расфарбо́ўшчыца (14)
(8) вярбо́ўка ‹
› расфармава́нне (13)
(12) перавярбо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
