STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова расфарбоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
расфарбо́ўшчык мн. расфарбо́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
расфарбо́ўшчыка мн. расфарбо́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
расфарбо́ўшчыку мн. расфарбо́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
расфарбо́ўшчыка мн. расфарбо́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
расфарбо́ўшчыкам мн. расфарбо́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
расфарбо́ўшчыку мн. расфарбо́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Усё заўжды заканчваецца добра. Калі ўсё закончылася дрэнна, значыць гэта яшчэ не канец.
rasfarboŭščyk — беларуская лацінка
Слова расфарбоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік расфарбоўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове расфарбоўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› расфарбо́ўвацца (14)
(11) зяле́ніўшчык ‹
› расфарбо́ўваць (13)
(11) пламбо́ўшчык ‹
› расфарбо́ўка (11)
(12) утрамбо́ўшчык ‹
› расфарбо́ўшчыца (14)
(10) вярбо́ўшчык ‹
› расфармава́нне (13)
(13) расштыбо́ўшчык ‹
› расфармава́ны (12)
(12) мітынго́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
