STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыфарбоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыфарбо́ўка мн. прыфарбо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
прыфарбо́ўкі мн. прыфарбо́вак, прыфарбо́ўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
прыфарбо́ўцы мн. прыфарбо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
прыфарбо́ўку мн. прыфарбо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
прыфарбо́ўкай, прыфарбо́ўкаю мн. прыфарбо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыфарбо́ўцы мн. прыфарбо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Лепш за ўсё спаць з афіцыянтамі: яны сапраўды праходзілі медагляд.
pryfarboŭka — беларуская лацінка
Слова прыфарбоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыфарбоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыфастрыгоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыфарбава́ць (12)
(13) непрафарбо́ўка ‹
› прыфарбо́ўванне (14)
(11) падфарбо́ўка ‹
› прыфарбо́ўваць (13)
(11) расфарбо́ўка ‹
› прыфарцо́ўваць (13)
(8) вярбо́ўка ‹
› прыфасо́ніцца (12)
(12) перавярбо́ўка ‹
› прыфасо́ньвацца (14)
(7) дубо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
