дубоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дубоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дубо́ўка мн. дубо́ўкі
Родны каго? чаго?	дубо́ўкі мн. дубо́вак
Давальны каму? чаму?	дубо́ўцы мн. дубо́ўкам
Вінавальны каго? што?	дубо́ўку мн. дубо́ўкі
Творны кім? чым?	дубо́ўкай, дубо́ўкаю мн. дубо́ўкамі
Месны у кім? у чым?	дубо́ўцы мн. дубо́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Адвага або мёд п'е, або кайданы трэ.

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

duboŭka — беларуская лацінка

Слова дубоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: