аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дубо́к — назоўнік дубо́чак — назоўнік
канцэпт

дубоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дубоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дубо́ўка

мн.  дубо́ўкі
Родны
каго? чаго?		 дубо́ўкі

мн.  дубо́вак
Давальны
каму? чаму?		 дубо́ўцы

мн.  дубо́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 дубо́ўку

мн.  дубо́ўкі
Творны
кім? чым?		 дубо́ўкай, дубо́ўкаю

мн.  дубо́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 дубо́ўцы

мн.  дубо́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.


Жонка спытала, што рабіць з полем. Адказаў — палі.
Тлумачу пажарным, што такое аманімія.


duboŭka — беларуская лацінка

Слова дубоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дубоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дубочак + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дубо́васць (9)

(11) прыфарбо́ўка ‹

› дубо́вы (6)

(8) вярбо́ўка ‹

› дубо́к (5)

(12) перавярбо́ўка ‹

› дубо́чак (7)

(10) зашрубо́ўка ‹

› дубра́ва (7)

(9) алічбо́ўка ‹

› ду́браўскі (9)

(10) аблічбо́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

як пазбавіцца пустэчы ў душы