аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дубочак
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дубо́чак мн. дубо́чкі |
| Родны каго? чаго? |
дубо́чка мн. дубо́чкаў |
| Давальны каму? чаму? |
дубо́чку мн. дубо́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
дубо́чак мн. дубо́чкі |
| Творны кім? чым? |
дубо́чкам мн. дубо́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дубо́чку мн. дубо́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое, там рада, дзе трое, там здрада.
Мы аралі, я і трактар.
dubočak — беларуская лацінка
Слова дубочак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дубочак — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дубрава + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дубо́вы (6)
(6) данча́к ‹
› дубо́к (5)
(8) саланча́к ‹
› дубо́ўка (7)
(7) свінча́к ‹
› дубра́ва (7)
(8) клубо́чак ‹
› ду́браўскі (9)
(8) ставо́чак ‹
› дубро́ва (7)
(7) кало́чак ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?