STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дуброва
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дубро́ва мн. дубро́вы |
| Родны каго? чаго? |
дубро́вы мн. дубро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
дубро́ве мн. дубро́вам |
| Вінавальны каго? што? |
дубро́ву мн. дубро́вы |
| Творны кім? чым? |
дубро́вай, дубро́ваю мн. дубро́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
дубро́ве мн. дубро́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
А калі Маск дабавіць у Хвітар беларускую мову, вы вернецеся з Блюскай?
dubrova — беларуская лацінка
Слова дуброва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуброва — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дубровачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дубо́чак (7)
(8) ганаро́ва ‹
› дубра́ва (7)
(8) вечаро́ва ‹
› ду́браўскі (9)
(11) штовечаро́ва ‹
› дубро́вачка (10)
(7) астро́ва ‹
› дубро́венскі (11)
(10) паўмятро́ва ‹
› дубро́ўе (7)
(7) Пятро́ва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
