STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяргінечка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяргі́нечка мн. вяргі́нечкі |
| Родны каго? чаго? |
вяргі́нечкі мн. вяргі́нечак |
| Давальны каму? чаму? |
вяргі́нечцы мн. вяргі́нечкам |
| Вінавальны каго? што? |
вяргі́нечку мн. вяргі́нечкі |
| Творны кім? чым? |
вяргі́нечкай, вяргі́нечкаю мн. вяргі́нечкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вяргі́нечцы мн. вяргі́нечках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
Дайце чалавеку рыбу — і ён будзе сыты адзін дзень.
Дайце чалавеку меч-рыбу — і ён будзе сыты і абаронены.
viarhiniečka — беларуская лацінка
Слова вяргінечка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяргінечка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяргіня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярбо́ўшчыца (11)
(8) жме́нечка ‹
› вярбо́ўшчыцкі (12)
(7) фе́нечка ‹
› вяргі́невы (9)
(9) ці́хенечка ‹
› вяргі́нны (8)
(9) піво́нечка ‹
› вяргі́ня (7)
(7) до́нечка ‹
› вярзе́нне (8)
(7) Ду́нечка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
