аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяргіня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяргі́ня мн. вяргі́ні |
| Родны каго? чаго? |
вяргі́ні мн. вяргі́нь |
| Давальны каму? чаму? |
вяргі́ні мн. вяргі́ням |
| Вінавальны каго? што? |
вяргі́ню мн. вяргі́ні |
| Творны кім? чым? |
вяргі́няй, вяргі́няю мн. вяргі́нямі |
| Месны у кім? у чым? |
вяргі́ні мн. вяргі́нях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
маленькі, ды залаценькі
ёсць франшы́за, а ёсць франшыза́
viarhinia — беларуская лацінка
Слова вяргіня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяргіня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вярзенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяргі́невы (9)
(9) герцагі́ня ‹
› вяргі́нечка (10)
(12) эрцгерцагі́ня ‹
› вяргі́нны (8)
(6) юргі́ня ‹
› вярзе́нне (8)
(7) княгі́ня ‹
› вярзці́ (6)
(7) нямкі́ня ‹
› вярзці́ся (8)
(8) свая́кіня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.