STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяртушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вярту́шка мн. вярту́шкі |
| Родны каго? чаго? |
вярту́шкі мн. вярту́шак |
| Давальны каму? чаму? |
вярту́шцы мн. вярту́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
вярту́шку мн. вярту́шкі |
| Творны кім? чым? |
вярту́шкай, вярту́шкаю мн. вярту́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вярту́шцы мн. вярту́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
пока (прыслоўе) — мы пакуль што не будзем вас штрафаваць
пока (злучнік) — ківайце галавою, пакуль моўная паліцыя ў добрым гуморы
пока! (да сустрэчы, пры расставанні) — бывай! бывайце!
viartuška — беларуская лацінка
Слова вяртушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяртушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяртэп + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярту́н (6)
(12) пажа́р-пту́шка ‹
› вярту́н (6)
(10) цар-пту́шка ‹
› вярту́ха (7)
(8) карту́шка ‹
› вяртэ́п (6)
(11) чацвярту́шка ‹
› вярха́мі (7)
(8) пасту́шка ‹
› вярхі́ (5)
(8) часту́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
