STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вяртун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вярту́н мн. вертуны́ |
| Родны каго? чаго? |
вертуна́ мн. вертуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
вертуну́ мн. вертуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
вертуна́ мн. вертуно́ў |
| Творны кім? чым? |
вертуно́м мн. вертуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
вертуне́ мн. вертуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
viartun — беларуская лацінка
Слова вяртун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяртун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяртун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяртля́васць (11)
(6) Няпту́н ‹
› вяртля́вы (8)
(6) Няпту́н ‹
› вяртля́сты (9)
(6) жарту́н ‹
› вярту́ха (7)
(7) пласту́н ‹
› вярту́шка (8)
(7) свісту́н ‹
› вяртэ́п (6)
(7) таўсту́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
