асурочваць

гэта

— прыносіць няшчасце, псаваць каго-небудзь, што-небудзь ліхім вокам

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў асурочваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	асуро́чваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я асуро́чваю мы асуро́чваем ты асуро́чваеш вы асуро́чваеце ён, яна, яно асуро́чвае яны асуро́чваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. асуро́чвала м. асуро́чваў н. асуро́чвала мн. асуро́чвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты асуро́чвай вы асуро́чвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	асуро́чваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

asuročvać — беларуская лацінка

Слова асурочваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: