вясковасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова вясковасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вяско́васць мн. вяско́васці
Родны каго? чаго?	вяско́васці мн. вяско́васцяў, вяско́васцей
Давальны каму? чаму?	вяско́васці мн. вяско́васцям
Вінавальны каго? што?	вяско́васць мн. вяско́васці
Творны кім? чым?	вяско́васцю мн. вяско́васцямі
Месны у кім? у чым?	вяско́васці мн. вяско́васцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

сабраліся неяк твітарскія рабіць пераклады і пазабаньвалі адно аднаго

viaskovasć — беларуская лацінка

Слова вясковасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: