мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дастатко́ва — прыслоўе дастатко́вы — прыметнік
канцэпт

дастатковасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова дастатковасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дастатко́васць

мн.  дастатко́васці
Родны
каго? чаго?
дастатко́васці

мн.  дастатко́васцяў, дастатко́васцей
Давальны
каму? чаму?
дастатко́васці

мн.  дастатко́васцям
Вінавальны
каго? што?
дастатко́васць

мн.  дастатко́васці
Творны
кім? чым?
дастатко́васцю

мн.  дастатко́васцямі
Месны
у кім? у чым?
дастатко́васці

мн.  дастатко́васцях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.

Польск. szpunt ад ням. spund.

— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…


dastatkovasć — беларуская лацінка

Слова дастатковасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дастатковасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дастатнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дастасо́ўны (10)

(15) многасаско́васць

даста́так (8)

(10) вяско́васць

дастатко́ва (10)

(12) дадатко́васць

дастатко́вы (10)

(17) самадастатко́васць

даста́тна (8)

(19) несамадастатко́васць

даста́тнасць (11)

(15) недастатко́васць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

паціху