мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дастатковасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дастатко́васць мн. дастатко́васці |
| Родны каго? чаго? |
дастатко́васці мн. дастатко́васцяў, дастатко́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
дастатко́васці мн. дастатко́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
дастатко́васць мн. дастатко́васці |
| Творны кім? чым? |
дастатко́васцю мн. дастатко́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
дастатко́васці мн. дастатко́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
dastatkovasć — беларуская лацінка
Слова дастатковасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дастатковасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дастатнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дастасо́ўны (10)
(15) многасаско́васць ‹
› даста́так (8)
(10) вяско́васць ‹
› дастатко́ва (10)
(12) дадатко́васць ‹
› дастатко́вы (10)
(17) самадастатко́васць ‹
› даста́тна (8)
(19) несамадастатко́васць ‹
› даста́тнасць (11)
(15) недастатко́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.