ачоліць

гэта

— узначаліць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў ачоліць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	ачо́ліць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я ачо́лю мы ачо́лім ты ачо́ліш вы ачо́ліце ён, яна, яно ачо́ліць яны ачо́ляць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. ачо́ліла м. ачо́ліў н. ачо́ліла мн. ачо́лілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты ачо́ль вы ачо́льце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	ачо́ліўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пашлі дурнога, а за ім другога.

Прыказка.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

ačolić — беларуская лацінка

Слова ачоліць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: