STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вятох
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вято́х мн. ветахі́ |
| Родны каго? чаго? |
ветаха́ мн. ветахо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
ветаху́ мн. ветаха́м |
| Вінавальны каго? што? |
вято́х мн. ветахі́ |
| Творны кім? чым? |
ветахо́м мн. ветаха́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ветаху́ мн. ветаха́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З вялікага грому малы дождж бывае.
— Як у цябе з англійскай? B1 / B2?
— A6.
— Гэта як?
— Пастаянна вучу ўсё ад пачатку, пайшла шостая спроба.
viatoch — беларуская лацінка
Слова вятох (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вятох — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вятрак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вясту́нка (8)
(11) удзевяцяро́х ‹
› вясці́на (7)
(8) упяцяро́х ‹
› вятвіцкі (8)
(11) удзесяцяро́х ‹
› вятра́к (6)
(7) цох-цо́х ‹
› вятра́нка (8)
(6) нава́рх ‹
› вятра́ны (7)
(7) аліга́рх ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).