вятроўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вятроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вятро́ўка мн. вятро́ўкі
Родны каго? чаго?	вятро́ўкі мн. вятро́вак
Давальны каму? чаму?	вятро́ўцы мн. вятро́ўкам
Вінавальны каго? што?	вятро́ўку мн. вятро́ўкі
Творны кім? чым?	вятро́ўкай, вятро́ўкаю мн. вятро́ўкамі
Месны у кім? у чым?	вятро́ўцы мн. вятро́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чалавек не сонца — усіх не сагрэе.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

viatroŭka — беларуская лацінка

Слова вятроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: