мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вятро́вы — прыметнік вятро́ўнік — назоўнік
канцэпт

вятроўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вятроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
вятро́ўка

мн.  вятро́ўкі
Родны
каго? чаго?
вятро́ўкі

мн.  вятро́вак
Давальны
каму? чаму?
вятро́ўцы

мн.  вятро́ўкам
Вінавальны
каго? што?
вятро́ўку

мн.  вятро́ўкі
Творны
кім? чым?
вятро́ўкай, вятро́ўкаю

мн.  вятро́ўкамі
Месны
у кім? у чым?
вятро́ўцы

мн.  вятро́ўках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У каго веды, у таго і сіла.


Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.


viatroŭka — беларуская лацінка

Слова вятроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вятроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вятроўнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


вятра́нка (8)

(9) муштро́ўка

вятра́ны (7)

(10) фільтро́ўка

вятро́вы (7)

(7) ятро́ўка

вятро́ўнік (9)

(11) стомятроўка

вятро́ўнікавы (12)

(8) пятро́ўка

вятро́ўнікавыя (13)

(10) глазуро́ўка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я не парушаю традыцыі