мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ятроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ятро́ўка мн. ятро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
ятро́ўкі мн. ятро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
ятро́ўцы мн. ятро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
ятро́ўку мн. ятро́вак |
| Творны кім? чым? |
ятро́ўкай, ятро́ўкаю мн. ятро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ятро́ўцы мн. ятро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адна дзеўка сем хлопцаў нагрэе на ляду.
загадка пра дзяўчат— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.
jatroŭka — беларуская лацінка
Слова ятроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ятроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ятрышнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› я́трасць (7)
(11) падфутро́ўка ‹
› я́траўскі (8)
(9) муштро́ўка ‹
› ятрахі́мія (9)
(10) фільтро́ўка ‹
› я́трыцца (7)
(8) вятро́ўка ‹
› я́трыць (6)
(11) стомятроўка ‹
› ятры́шнік (8)
(8) пятро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).