STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяха́ мн. ве́хі, (2, 3, 4) вяхі́ |
| Родны каго? чаго? |
вяхі́ мн. ве́х |
| Давальны каму? чаму? |
вясе́ мн. ве́хам |
| Вінавальны каго? што? |
вяху́ мн. ве́хі, (2, 3, 4) вяхі́ |
| Творны кім? чым? |
вяхо́й, вяхо́ю мн. ве́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
вясе́ мн. ве́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
viacha — беларуская лацінка
Слова вяха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяхір + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вятры́сты (8)
(5) пяю́ха ‹
› вятры́шча (8)
(6) псяю́ха ‹
› вятрэ́ць (7)
(6) псяю́ха ‹
› вяхі́р (5)
(4) ляха́ ‹
› вяхо́тачны (9)
(5) бля́ха ‹
› вяхо́тка (7)
(4) ма́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
