STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вяхір
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяхі́р мн. вехіры́ |
| Родны каго? чаго? |
вехіра́ мн. вехіро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
вехіру́ мн. вехіра́м |
| Вінавальны каго? што? |
вехіра́ мн. вехіро́ў |
| Творны кім? чым? |
вехіро́м мн. вехіра́мі |
| Месны у кім? у чым? |
вехіры́ мн. вехіра́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)
ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтусканечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
viachir — беларуская лацінка
Слова вяхір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяхір — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяхотка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вятры́шча (8)
(5) ма́хір ‹
› вятрэ́ць (7)
(5) пухі́р ‹
› вяха́ (4)
(5) чыхі́р ‹
› вяхо́тачны (9)
(3) ці́р ‹
› вяхо́тка (7)
(3) ці́р ‹
› вяхо́ткавы (9)
(5) паці́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
