Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пухір, -а, мужчынскі род
1. Балючае ўздуцце скуры (ад апёку, трэння, укусу і пад.). На далонях ускочылі і палопаліся вадзяныя пухіры. ← Сяргей Грахоўскі. [Мароз:] — Не быў жа я такі, не было ў мяне гэтай мяшчанскай далікатнай скуры, на якой ад дотыку крапівы ўсхопліваюцца пухіры. ← Мікола Лобан.
2. Тое, што і пузыр (у 1 знач.). Пачуць ён хоча голас мужны, Махнуць рукой на цёмны вір, Бо ў ім ты — бурбалка-пухір, Пакуль пануе звон ланцужны. ← Якуб Колас. Хваля.. разбіваецца з шумам, уся ў белых пухірах, якія растаюць у момант, і цяпер там, дзе былі яны, блакітны вір вады. ← Міхась Стральцоў.

❌

пухір

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пухір
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пухі́р мн. пухіры́
Родны каго? чаго?	пухіра́ мн. пухіро́ў
Давальны каму? чаму?	пухіру́ мн. пухіра́м
Вінавальны каго? што?	пухі́р мн. пухіры́
Творны кім? чым?	пухіро́м мн. пухіра́мі
Месны у кім? у чым?	пухіры́ мн. пухіра́х
Клічная форма	— мн. —

The most important numerical algorithm of our lifetime.
- Gilbert Strang

Ведаеце, пра які алгарытм гаворка?
(е’руФ еннэравтўареп еактух — mrofsnarT reiruoF tsaF)

Слова пухір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пухір — у родным, давальным, творным і месным склоне

пухір

Навігатар

Мемчыкі