STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяшчуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяшчу́ха мн. вяшчу́хі |
| Родны каго? чаго? |
вяшчу́хі мн. вяшчу́х |
| Давальны каму? чаму? |
вяшчу́се мн. вяшчу́хам |
| Вінавальны каго? што? |
вяшчу́ху мн. вяшчу́х |
| Творны кім? чым? |
вяшчу́хай, вяшчу́хаю мн. вяшчу́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
вяшчу́се мн. вяшчу́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пытайся не ў старога, а ў бывалага.
Дайце чалавеку рыбу — і ён будзе сыты адзін дзень.
Дайце чалавеку меч-рыбу — і ён будзе сыты і абаронены.
viaščucha — беларуская лацінка
Слова вяшчуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяшчуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяшчуха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяшчу́нскі (9)
(7) пярху́ха ‹
› вяшчу́нскі (9)
(7) маўчу́ха ‹
› вяшчу́нства (10)
(7) пішчу́ха ‹
› г (1)
(8) харашу́ха ‹
› Г-падо́бны (9)
(8) бальшу́ха ‹
› га́ (2)
(5) по́ўха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Орша