мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вяшчу́ха — назоўнік г — назоўнік
канцэпт

вяшчуха

гэта
— прадмет; з'ява

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вяшчуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вяшчу́ха

мн.  вяшчу́хі
Родны
каго? чаго?		 вяшчу́хі

мн.  вяшчу́х
Давальны
каму? чаму?		 вяшчу́се

мн.  вяшчу́хам
Вінавальны
каго? што?		 вяшчу́ху

мн.  вяшчу́хі
Творны
кім? чым?		 вяшчу́хай, вяшчу́хаю

мн.  вяшчу́хамі
Месны
у кім? у чым?		 вяшчу́се

мн.  вяшчу́хах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для прадажнай псіны кол з асіны.

Прыказка.

— Якая смачная ў вас гарбата, што гэта за гатунак?
— Гэта каньяк…

можна казаць «чай», але мованацыкі вас з’ядуць

viaščucha — беларуская лацінка

Слова вяшчуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вяшчуха — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове г + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вяшчу́нскі (9)

(7) пярху́ха ‹

› вяшчу́нскі (9)

(7) маўчу́ха ‹

› вяшчу́нства (10)

(7) пішчу́ха ‹

› г (1)

(8) харашу́ха ‹

› Г-падо́бны (9)

(8) бальшу́ха ‹

› га́ (2)

(5) по́ўха ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

на ногцікі схадзіла