брыкануць

гэта

— ускінуць ногі; ударыць задняй нагой (нагамі) каго-небудзь (пра капытных жывёл)

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў брыкануць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	брыкану́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я брыкану́ мы брыканё́м ты брыкане́ш вы брыканяце́ ён, яна, яно брыкане́ яны брыкану́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. брыкану́ла м. брыкану́ў н. брыкану́ла мн. брыкану́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты брыкані́ вы брыкані́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	брыкану́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні дома, ні замужам — пра няпэўнае становішча каго-н.

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

brykanuć — беларуская лацінка

Слова брыкануць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: