Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 скалануць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Выклікаць дрыжанне, ваганне чаго-н.; прымусіць трэсціся, дрыжаць; прымусіць здрыгануцца, страсянуцца. Страшэнны выбух скалануў хату. ← Барыс Сачанка. Уварваўся вецер, скалануў дах, дзверы. ← Васіль Сташэўскі. У гэтую ж хвіліну наваколле скаланулі грымоты. ← Павел Кавалёў. Раптам магутны гул, усё нарастаючы, вырваўся з нетраў, скалануў горы. ← Уладзімір Шыцік. Песня нядоўга разлягалася над вёскай. Потым цішыню скалануў хлапечы рогат. ← Мікола Гроднеў. / у безасабовая форма ужыв. Вагон скаланула. ▪ Прасторы скаланула громам. ← Паўлюк Прануза. Разы са два машыну скаланула на выбоінах. ← Уладзімір Корбан. // пераноснае значэнне Ускалыхнуць, усхваляваць. Геройства «Ворага» скаланула Расію. ← Якуб Колас. Ён скалануў стары сусвет, Да камунізма шлях намеціў. Глядзім на Ленінскі партрэт І бачым спраў сваіх бяссмерце. ← Анатоль Астрэйка. // Штуршкамі прывесці ў рух; патрэсці. Каб абтрэсці.. [яблыню], неабавязкова лезці на самое дрэва, варта толькі скалануць як след. ← Мікола Лупсякоў. Прачнуўся Даніла.., калі адчуў, што нехта моцна ўзяў яго за плечы і скалануў. ← Аляксей Кулакоўскі. [Аўдоля:] — Што твой за бацька гэтакі! Узяў бы ты яго за бараду ды скалануў добра. ← Кандрат Крапіва.
  2. Кіўнуць, страсянуць; паварушыць. Юллян скалануў галавою. Вельмі шырокі, але прыгожы рот сціснуўся. ← Уладзімір Караткевіч. — Пабаішся, — скаланула плячыма маці. — З балкона зірнеш, і то галава кружыцца. ← Васіль Хомчанка.
  3. Перамяшаць часцінкі вадкасці, страсянуўшы пасудзіну. Скалануць мікстуру.
  4. пераноснае значэнне Ахапіць, авалодаць (пра пачуцці, думкі і пад.), вывеўшы з раўнавагі. Жаль, роспач, любоў скаланулі Сердзюка. ← Уладзімір Карпаў. Думка скаланула.. [Астапа], працвярозіла. ← Міхась Лынькоў. / у безасабовая форма ужыв. Міцю скаланула ад страшнай думкі: сляды! ← Іван Навуменка. Гэтыя словы былі сказаны звычайным тонам, але Гендарсана ад іх скаланула. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // Усхваляваць, узрушыць. Залатая ў сэрцы ёсць жыла, Дакапайся — яна не відна. Вершу трэба адстойная сіла, Каб душу скаланула да дна. ← Мікола Хведаровіч.
  5. пераноснае значэнне размоўнае слова Вымусіць каго-н. аддаць што-н.; патрэсці. [Хведар:] — Вот Ціток адной-другой пазычыць, а там Думскага скаланём. Будзе насенне. ← Мікола Лобан.