бубчаць

гэта

— бубчаць нешта і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў бубчаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	бубча́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я бубчу́ мы бубчы́м ты бубчы́ш вы бубчыце́ ён, яна, яно бубчы́ць яны бубча́ць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. бубча́ла м. бубча́ў н. бубча́ла мн. бубча́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты бубчы́ вы бубчы́це
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	бубчучы́

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

спецгрупа — spiechrupa — спехрупа
лацінка паламалася, нясіце новую

bubčać — беларуская лацінка

Слова бубчаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: