Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 варочаць¹, -аю, -аеш, -ае.
  незакончанае трыванне да вярнуць¹.
 варочаць², -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. што. Перамяшчаць, пераварочваць з боку па бок што-н. цяжкае. Варочаць бярвенні, мяшкі. ▪ На дварэ яшчэ грымела, нібы там хто варочаў каменне. ← Мікола Ваданосаў. Цэлую ноч Васілю снілася, што ён арэ: варочае і варочае велізарныя глыбы. ← Аляксей Кулакоўскі. // пераноснае значэнне; што і без дапаўнення Выконваць цяжкую работу. [Мазавецкі:] — Ты адно націскай на.. [Гушку], і ён табе, як вол, будзе работу варочаць. ← Кузьма Чорны. // што. Паварочваць другім бокам, варушыць. Варочаць сена. ▪ Хто пёк сала, хто варочаў у прыску бульбу, а хто лежачы, напяваў сам сабе песню... ← Мікола Нікановіч.
  2. што. Валіць на бок, перакульваць. А паны варочаюць кублы, куфры ў хаце, растрасаюць усё. ← Мікола Нікановіч.
  3. што, чым. Круціць вакол восі. Гукаў цягнік, здаволены адпраўкай, варочаў каламі хутчэй штораз. ← Ніл Гілевіч. // Круціць, паварочваць у розныя бакі. [Захар Зынга] падбег да варот, выхваціў з рук чалавека пісьмо, доўга варочаў яго ў руках. ← Кузьма Чорны.
  4. пераноснае значэнне; чым. размоўнае слова Распараджацца; кіраваць. Варочаць мільёнамі. Варочаць справамі.
  •••
  Варочаць мазгамі — абдумваць, разважаць.
  Горы варочаць — выконваць работу, якая патрабуе вялікіх намаганняў.
  Ледзь варочаць языком — з вялікай цяжкасцю, вельмі павольна гаварыць.